به سوی؟ چگونه؟ چرا؟


استاد حسن زاده آملی :
به مجاز این سخن نمی گویم        به حقیقت نگفته ای الله
باید کشیک نفس را خوب کشید و این فرمایش امام به حق ناطق کشّاف حقائق امام جعفر صادق(علیه السلام) را حلقه ی گوش قرار داد که : القلب حرم الله فلاتسکن فی حرم الله غیرالله, حداقل یک اربعین مواظب باشیم(گر کام تو بر نیامد آنگه گله کن) . ما انسان ازلی نیستیم, ولی انسان ابدی هستیم, دیگر " تا " و " الی " ندارد. هستیم که هستیم؛ تا بی نهایت و بدانید که علم و عمل انسان ساز است و ما به سوی عملمان می رویم در عین حالیکه " انّا للّه و انّا الیه راجعون. از امام صادق (علیه السلام) سوال شد که ما کجا می رویم؟ فرمود: به سوی عمل خودمان. در این علوم اصل و میزان, منطق وحی است. امام فرمود: حیوانات را می بینید, این حیوانات مثال اخلاق انسان هستند. چه فرمایش بزرگی است فرمود: اینها مثال اخلاق انسانند. وقتی پرده برداشته شود معلوم می شود انسان چیست . " و اذا الوحوش حشرت " یکی از معانی اش حقیقت انسان است که بعضی جزء وحوشند. اگر هم به ظاهر آیه اخذ کنیم و بگوئیم حیوانات هم محشور می شوند, این گونه انسانها جزء حیوانات هستند. انسان به آن خو گرفتار شده و با همان خو و صورت محشور می شوند. بین علم و عمل و جزاء عجیب وفق و وفاق است " جزاءً وفاقاً (نبا/27)
" وفاق " مصدر باب مفاعله است. وافق, یوافق, موافقة و وفاقا؛ وفاق طرفینی است. بین علم و عمل و جزاء مناسبت و وفاق است. هر کسی مهمان سفره ی خودش هست. هر کسی زرع و زارع و مزرعه ی خودش هست. ببینیم در مزرعه ی جان خود چه تخم هایی کاشته ایم.
تخم هایی که شهوتی نبود    بر او جز قیامتی نبود

صدو ده اشاره - استاد حسن زاده آملی -  ص 33

هیچ نظری موجود نیست: