اشخاصى هستند كه از اين چاه به راه افتاده اند هجرت كرده اند: "و من يخرج من بيته مهاجرا الى الله و رسوله ثم يدركه الموت فقد وقع اجره على الله " (سوره نساء، آيه 100) يك احتمالش اين است كه اين هجرت يك هجرت از خود به خدا باشد، بيت ، نفس خود انسان باشد، يك طائفه اى هستند كه خارج شدند و هجرت كردند از "بيت" شان ، اين بيت ظلمانى ، از اين نفسانيت "مهاجرا الى الله و رسوله" تا رسيدند به آنجائى كه "ادركه الموت "، به مرتبه اى رسيدند كه ديگر از خود چيزى نيستند، موت مطلق ، و اجرشان هم "على الله" است ؛ اجر ديگرى در كار نيست، ديگر بهشت مطرح نيست ديگر تنعمات مطرح نيست ، فقط الله است ،...يك طايفه هم مثل ما هستند: اصلا هجرتى نيست در كار، ما در همين ظلمت ها هستيم ، ماها به سبب تعلق به دنيا و طبيعت ، و به طبيعت و بالاتر از آن به انسانيت خودمان در اين چاه محبوس ايم ما در "بيت" هستيم يعنى نفسانيت ، روى اين احتمال ، نمى بينيم الا خودمان را، هر چه مى خواهيم براى خودمان مى خواهيم خوديم ، خود است ، غير از خود هيچ نيست . ما تا حالا به فكر اين نيافتاده ايم كه هجرتى بكنيم ، ما هر چه فكر داريم صرف همين جا مى شود، تمام نيروهاى الهى كه به ما امانت داده اند آنطورى كه هست ردشان نمى كنيم .
تفسير سوره حمد، امام خمینی (ره) ، ص 28 و 29
ترجمه آیه شریفه : هر کس بعنوان مهاجرت به سوی خدا و پیامبر او، از خانه خود بیرون رود، سپس مرگش فرا رسد، پاداش او بر خداست؛ و خداوند، آمرزنده و مهربان است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر