معرفت یا دنیا

از حضرت‌ صادق‌ عليه‌ السّلام‌ روايت‌ شده است‌ كه‌ :

لَوْ عَلِمَ النَّاسُ مَا فِي‌ فَضْلِ مَعْرِفَةِ اللَهِ،مَا مَدُّوا أَعْيُنَهُمْ إلَي‌ مَا مَتَّعَ اللَهُ بِهِ الاعْدَآءَ مِنْ زَهْرَةِ الْحَيَوةِ الدُّنْيَا وَ نِعْمَتِهَا،وَ كَانَتْ دُنْيَاهُمْ عِنْدَهُمْ أَقَلَّ مِمَّا يَطَـُونَهُ بِأَرْجُلِهِمْ،وَ لَيَتَنَعَّمُوا بِمَعْرِفَةِ اللَهِ تَعَالَي‌ وَ تَلَذَّذُوا بِهَا تَلَذُّذَ مَنْ لَمْ يَزَلْ فِي‌ رَوْضَاتِ الْجَنَّاتِ مَعَ أَوْلِيَآءِ اللَهِ .
إنَّ مَعْرِفَةَ اللَهِ أُنْسٌ مِنْ كُلِّ وَحْشَةٍ،وَ صَاحِبٌ مِنْ كُلِّ وَحْدَةٍ،وَ نُورٌ مِنْ كُلِّ ظُلْمَةٍ،وَ قُوَّةٌ مِنْ كُلِّ ضَعْفٍ،وَ شِفَآءٌ مِنْ كُلِّ سُقْمٍ
اگر مردم‌ بدانند چه‌ چيزهائي‌ در فضيلت‌ معرفت‌ خداوند وجود دارد،ديدگان‌ خود را نمي‌دوختند به‌ آنچه‌ خداوند بدان‌ دشمنان‌ را متمتّع‌ و بهرمند كرده‌ است‌ از جلوۀ زندگي‌ دنيا و نعمت‌ آن‌ . و دنياي‌ آنها در نظرشان‌ پست‌تر بود از آنچه‌ را كه‌ زير گامهايشان‌ پايمال‌ مي‌كنند؛و تحقيقاً به‌ معرفت‌ خدا متنعّم‌ و متلذّذ مي‌گشتند به‌ مثابۀ تلذّذي‌ كه‌ پيوسته‌ در باغهاي‌ بهشت‌ و با اولياي‌ خدا پيدا مي‌نموده‌اند .
معرفت‌ خدا انيس‌ انسان‌ است‌ از هر دهشتي‌،و همنشين‌ اوست‌ از هر تنهائي‌ و وحدتي‌،و نور است‌ از هر ظلمتي‌،و قوّه‌ است‌ از هر ضعفي‌،و شفا است‌ از هر دردي‌.

منبع : الله شناسی ج 2 مرحوم علامه حسینی طهرانی (ره) به نقل از روضة‌ كافي‌ ، مرحوم کلینی (ره) ،  ص‌ 247

هیچ نظری موجود نیست: