عن خالد بن نجيح قال : دخلت على ابى عبدالله عليه السلام و عنده خلق ، فجلست ناحية و قلت فى نفسى : ما اغفلهم عند من يتكلمون ! فنادانى : انا و الله عباد مخلوقون ، لى رب اعبده ، ان لم اعبده عذبنى بالنار. قلت : لا اقول فيك الا قولك فى نفسك . قال عليه السلام : اجعلونا عبيدا مربوبين و قولوا فينا ما شئتم الا النبوة .
از خالد بن نجيح روايت است كه گفت : بر امام صادق عليه السلام وارد شدم و گروهى نزد او بودند، در گوشه اى نشستم و با خود گفتم چه بى خبرند كه نزد چه كسى سخن مى گويند! ناگاه حضرت با صداى بلند به من فرمود: به خدا سوگند، ما بندگانى هستيم مخلوق ، مرا پروردگارى است كه او را مى پرستم ، اگر او را نپرستم مرا به آتش عذاب خواهد كرد. عرض كردم : من درباره شما جز همان را كه خود فرموده اى نگويم ، فرمود: ما را بندگانى تحت ربوبيت (حق ) بدانيد، و جز پيامبرى هر چه درباره ما خواستيد بگوييد.
الخرايج و الجرائح - قطب راوندی (ره) - ج 2، ص 735
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر